"Sztuka samodzielnej nauki" - Peter Hollins

W dzisiejszych czasach wiedza jest łatwo dostępna, można wygooglować wszystko i uzyskać informacje w kilka sekund. Niegdyś wykształcenie było zjawiskiem prestiżowym, niedosięgłym dla ludzi spoza elity, a dowody nauki kumulowały się w wielkich księgach, tomach ułożonych na regałach sławetnych bibliotek.

Proces kształcenia od najmłodszych lat nie zależy od nas, a od otoczenia- rodziców, nauczycieli w szkole, którzy narzucają obowiązki edukacyjne, zawężając pole świadomości do podstawy programowej lub swych własnych zasobów wiadomości oraz umiejętności. Wiele osób dostrzega w tradycyjnym modelu uczenia się sporo niedociągnięć i ograniczeń. Warto zwracać uwagę na fakt, że wiedza wynoszona z placówek oświaty jest tak naprawdę namiastką, krztyną całościowej bazy danych, skupiającej bogactwa osiągnięć naukowców. Aby pogłębić wiedzę w zakresie naszych zainteresowań, trzeba stać się autodydaktą, a “Sztuka samodzielnej nauki” w tym efektywnie pomaga.

Samouk to człowiek, który jest hybrydą nauczyciela i ucznia jednocześnie. Postanawia powziąć zamiar przejścia bezkresnej drogi samokształcenia. Włącza do swej codzienności proces samodzielnego rozwoju poprzez głęboką intelektualną ciekawość.

Peter Hollins w swej książce zawarł cenne porady przygotowania emocjonalnego oraz mentalnego do wszczęcia szlifowania w sobie autodydakty, a także nakreślił sposoby, jak osiągnąć sukces. Sporo wskazówek wynika z intuicji samozachowawczej, ale są też takie, które okazują się innowacją do wypróbowania.

Filary skutecznej nauki obejmują motywację wewnętrzną, wykrystalizowane, jasne cele w zasięgu możliwości (unikanie porywania się z motyką na Słońce), plan działania, autonomia w podejmowaniu decyzji i zadawaniu sobie pytań tak, aby być odkrywcą odpowiedzi.

Jako zasadniczy zbiór technik ułatwiających autodydaktykę autor przytacza metodę SQ3R, czyli akronimy oznaczające sondaż, pytania, czytanie, wypowiadanie/wygłaszanie, recenzję. Czytelnik uzyskuje wgląd do każdego z pięciu składników metody, wydobywając zalecenia, instrukcje, jak zoptymalizować zdolności do chłonięcia wiedzy. Na początku należy dobrać źródła informacji, dokonać selekcji, zanotować wykluwające się w głowie pytania, które stanowią swego rodzaju przewodnika po treści. Następnie, korzystając z technik szybkiego, skutecznego czytania, trzeba przestudiować zawartość okładek, najlepiej czyniąc zwięzłe notatki. W ramach sprawdzenia stopnia zapamiętania danych warto wejść w rolę oratora i własnymi sformułowaniami wygłosić pojęty tekst. Autodydakta wyrabia sobie zdanie na jakiś temat autorefleksyjnością, a zatem słusznym krokiem jest wysnucie wniosków uzupełniających osobisty światopogląd.

"Tajniki ludzkiego umysłu: w pytaniach i odpowiedziach" - praca zbiorowa

Układ nerwowy jest najbardziej fascynującym i zarazem skomplikowanym z wszystkich systemów w ludzkim ciele. Biliony neuronów synchronizują się w działaniach utrzymujących organizm przy życiu. Kreują też umysł- bezpostaciowy perceptor i interpretator rzeczywistości na poziomie świadomości, który z racji swej złożoności, jest źródłem zapału twórczego dla pisarzy, reżyserów i innych artystów wykorzystujących w tworzeniu fabuły jego nieodkryte tajemnice.

"Tajniki ludzkiego umysłu: w pytaniach i odpowiedziach" to pokaźnych rozmiarów i wagi książka, w której mieszczą się obfite zasoby konkretnej wiedzy. Twarda oprawa, wysokiej jakości papier, nieduża czcionka, załączone fotografie potęgują jej encyklopedyczną prezencję, sprawiają, że jest bardzo atrakcyjna pod względem wizualnym, a przy tym niezwykle ciekawa. Na jej strony napiera ogrom pytań i odpowiedzi ujętych tak treściwie, że nie męczą szarych komórek, a wręcz zachęcają do nieprzerwanego czytania.

Kiedy ja czytałam encyklopedię umysłu, miałam wrażenie, że brnę przez wartościowy, edukacyjny program popularnonaukowy na kanale Discovery Science albo National Geographic. Pochłonięta ciekawostkami, nie mogłam się od niej oderwać.

Nie zagłębiając się w szczegóły ani przesadnie skomplikowaną wiedzę, książka przedstawia jasno i klarownie podstawy z zakresu wielowymiarowego funkcjonowania umysłu, budowy mózgu z uwzględnieniem struktur oraz ich roli, działania zmysłów, chorób o podłożu neurologicznym, psychologii relacji międzyludzkich na tle biologicznym, moralności, emocji, osobowości. Forma podania treści, czyli podział na pytania i odpowiedzi, podporządkowuje się zasadzie, że lepiej zapamiętujemy to, o co pytamy. Poszczególne zagadnienia zgrupowane są w rozdziały tematyczne, co ułatwia odnalezienie się w treści zamieszczonej na licznych stronach tej księgi umysłu. Dodatkowo na końcu znajduje się indeks pojęć.

Co jeszcze można znaleźć w "Tajnikach ludzkiego umysłu: w pytaniach i odpowiedziach"?

Tekst przeplatają przykłady ćwiczeń związanych z treningiem mózgu oraz opisy przypadków, które ilustrują dany temat. Są tu wzmianki o naukowcach oraz idee do indywidualnej refleksji.

Podsumowując, książka jest fascynująca, pouczająca, rozwijająca zainteresowania neurobiologiczne, neuropsychologiczne, kognitywistyczne, a poza charakterem informatywnym potrafi momentami bawić i stanowi niezapomnianą rozrywkę dla ciekawych i chłonnych wiedzy umysłów.